Cameron Diaz bijt op haar onderlip, een beetje aan de zijkant vlak bij haar mondhoek. Sexy hoor, tenminste de eerste keer en de tweede keer nog sexier. Maar na de derde keer wordt je het een beetje zat en begin je er op te letten.
De sollicitante die ik als laatste die dag had deed ook iets met haar mond, eigenlijk meer met haar tong. Die stak ze uit als ze iets leuk of stom vond. Nu was het nogal een uitgesproken type en dus hing die lap er regelmatig uit. Ze had volgens mij ook flink wat koffie op of misschien wel drop gegeten want die tong was tamelijk donker. Maar het vervelendste was wel dat ze die tong ook niet direct weer opborg. Ze liet hem net te lang bungelen. Je kon de smaakpapillen aanwijzen, niet dat ik daar behoefte aan had, oh nee. Ik wilde naar huis of naar de bar om met Dennis, Michel en Jeroen een biertje te pakken. Maar de dame was nog lang niet uitgepraat en verzekerde me dat zij de juiste kandidaat was. Daar was ik niet zo van overtuigd maar ik kon eigenlijk niet zoveel argumenten daarvoor bedenken en dat kwam omdat ik niet meer hoorde wat ze precies zei. Te veel afgeleid door die zeem die te pas en onpas tussen ons in hing.
En het werd nog erger. Want kennelijk werd die tong een beetje droog van al die buitenlucht en moest deze bevochtigd worden. Dat deed ze met groot gebaar en roerde het geval door haar hele mond. Aan het eind van deze routine haalde ze ‘m van links naar rechts over haar tanden (voor mij dus van rechts naar links). En toen bekroop mij de onweerstaanbare behoefte om mijn tong ook even uit te steken. Gewoon om even te voelen hoe dat is, om het te ervaren.
Tuurlijk wist ik ook wel dat dit niet zo gepast is maar op een moment dat ik dacht dat ze niet keek en stak ik ‘m uit. Ze keek me verwonderd aan en zei: “wat doet u nu?, steekt u een tong naar me uit, belachelijk!!! “. Ze stond boos op en liep weg en zei nog iets van dat zo voor zo’n bedrijf nooit zou willen werken, wat een smeerkezen. Ik moest wel zeggen dat mijn tong echt een beetje droog aanvoelde en liep dus naar de bar. En daar stonden ze.
Dick Groen
